Δευτέρα

Το μαγικό ταξίδι του λαγού

Η μέρα είχε αρχίσει να βάζει τις πρώτες πινελιές στο τέλος της νύχτας , και οι πρώτες δροσοσταλίδες άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους για τον ουρανό .
Ο λαγός βγήκε από την φωλίτσα του και αφού κοίταξε μια αριστερά και μια δεξιά , έκανε τρία άλματα μπροστά , και έφτασε στα καρότα .
Είχε μεγάλη όρεξη και έτσι, έπιασε ένα και το γεύτηκε . Ήταν νόστιμο και αφού το έφαγε δοκίμασε άλλο ένα..
Ένοιωσε μια ευθυμία και μια ελαφρότητα να ανεβαίνει στο σώμα του, και ξάπλωσε ανάσκελα το κορμί του στην χλόη .Έγειρε το κεφάλι του μπρος τα πίσω και σήκωσε το βλέμμα του μπρος τα πάνω, νιώθοντας το να κάνει ένα κύκλο . Από το μέτωπο του άνοιξε μια πόρτα .
Ο ρινόκερος φόρεσε το καροτένιο παντελόνι του και το πουκάμισο από λέπια πέστροφας ,επιβιβάσθηκε στην αιθέρια του τζαγκουαρ, και ακούμπησε το χέρι του στο ανοικτό παράθυρο .
Σφύριζε ανέμελος οδηγώντας ,και πείραζε, φλερτάροντας μια ζέβρα περιμένοντας το χορτάρι να ανάψει πράσινο
Ένα πούλι στεκούμενο πάνω σε μια ογδοντονυφίτσα* έπαιζε δυνατά στέρεο νόβα, ενώ μια αντιλόπη φύσαγε από το παιχνίδι της φούσκες και έδειχνε πραγματικά να το διασκεδάζει..


Ο λαγός καθότανε μπροστά σε ένα εκκρεμές και κούναγε το κεφάλι του στον ίδιο ρυθμό.

Ένας πάνθηρας είχε σταματήσει ένα καριμπού σηκώνοντας μια πινακίδα στοπ για να περάσουν από κάτω οι κάμπιες, ενώ από δίπλα ένα λουλούδι τραγούδαγε κουνώντας τα φύλλα του κορμού του σε μια πεταλούδα που το κέρναγε γύρη । Ενώ ένα ψάρι πετώντας στον αέρα έβγαζε από το κοφίνι του μικρούς χριστούς που λέγανε ...
Αγαπάτε αλλήλους, αγαπάτε αλλήλους ।

Ο λαγός είχε γυρίσει τώρα την πλάτη του στο εκκρεμές και κουνούσε την ουρά του στον χρόνο του .

Παραδίπλα το ποτάμι έφτιαχνε λακκούβες, και ένας κυνηγός κυνηγούσε τις σφαίρες του.
Μια πάπια φύτευε χρώματα ενώ ένας γρύλος έμπαινε στο διαστημικό λάχανο με σκοπό να ανακαλύψει τις ρίζες του .
Δυο φασολάκια ξεκούμπωναν προκλητικά τις ραφές τους κάτω από τον ήλιο , και από μέσα έβγαιναν διαστήματα , σε σχήμα φιρικιού, ενώ η μια κόρη προσπαθούσε με το βελόνι της να τα ξαναγράψει ,και η άλλη κόρη του ματιού του λαγού προσπαθούσε να κοιτάξει μην κάνει κάνα λάθος

Ο λαγός είχε ξαπλώσει ανάσκελα μπροστά από το εκκρεμές ,έκανε γκριμάτσες με την μουσούδα του, έβαζε κάθε τόσο ένα καρότο στο στόμα του , και χτυπούσε κουνώντας απαλά τα αυτιά του στο χώμα μπροστά απ το ρυθμό του εκκρεμές. Μια το ένα , μια το άλλο .


Ο πλανήτης έκανε πιρουέτες γύρω από τον εαυτό του και γύρω από τον ήλιο, και αυτός με την σειρά του έλαμπε και εκρηγνυόταν δείχνοντας έτσι την χαρά του .
Οι υπόλοιποι πλανήτες προσπαθούσαν να μάθουν την φιγούρα από την γη , και έτσι άρχισαν και αυτοί με την σειρά τους να στριφογυρνάνε। Άλλοι πλανήτες πιο αργά, άλλοι πιο γρήγορα .


Ο λαγός είχε σηκωθεί μπροστά από το εκκρεμές και έδινε κατευθύνσεις για την κυκλοφορία ώστε να αποφευχθεί η όποια σύγκρουση .

Το εκκρεμές άρχισε να κινείτε κυκλικά και αυτό, ακολουθώντας την κατεύθυνση των πλανητών προσφέροντας έτσι μια δίνη στον λαγό και αλλάζοντας εντελώς το σκηνικό .
Μια καμηλοπάρδαλη κοίταγε να ξεπετάγεται μέσα από τα γεννητικά της όργανα μια φάλαινα , ενώ τρία πρόβατα παίζανε βαρελάκια , και ένα χταπόδι κρατώντας στυλό στα πλοκάμια του έγραφε ποιήματα
Ένα ηφαίστειο σφύριζε αμέριμνο απολαμβάνοντας την λιακάδα, και που και που έκανε δαχτυλίδια καπνού
Ένα ελάφι φωσφόριζε και τέσσερις γαζέλες αγκαλιασμένες τραγουδούσαν το Could you be loved του Marley , απολαμβάνοντας τις τονικότητες καθώς μάκραιναν τα χείλια τους .
Και ένας αμφορέας γέμιζε δεκαοχτώ ποτήρια και προσπαθούσε να τα μάθει να στέκονται στις μύτες χωρίς να χύνουν το περιεχόμενο τους

Ο λαγός έφερε το μπροστινό ποδαράκι του προς στο στόμα του κοιτώντας απορημένος και άρχισε να κουνάει τα αυτιά του στον κυκλικό πλέων ρυθμό του εκκρεμές .

Σκατά !
Σκέφτηκε .
Δε φτάνει που ο δηλητηριώδης βάτραχος τρίφτηκε στα καρότα, ήρθε εδώ και το εργοστάσιο παραγωγής αλλοτρίωσης συνειδήσεων ανθρώπων να ρίχνει τα απόβλητα του...

* ογδοντονυφίτσα । Μικρό ζώο με σώμα οδοντογλυφίδας, κεφάλι νυφίτσας, και ογδόντα ποδάρια। Αν το δεις, σημαίνει ότι ο δηλητηριώδης βάτραχος τρίφτηκε στα καρότα .



Παρασκευή

Α-Προσ-δό-κοΙτα



Η ελευθέρια


είναι

Ένα μικρό και ευαίσθητο


σημείο στο σώμα σου

Που το συναντάς

Σε ένα βήμα στο δρόμο



Δευτέρα

ΠΩ ΠΩ !


Με αυτά που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό
μου έχει φύγει το καφάσι ...

Παρασκευή

Kαταστάσεις και αγγίγματα


Η ιστορία αυτή ,είναι γραμμένη στον άνεμο και υπάρχει από μια μακρινή και αρχαία όσο και σύγχρονη εποχή .
Πριν ο κόσμος πάρει την μορφή που ξέρουμε ,και οι άνθρωποι κυριαρχήσουν στα πάντα, υπήρχε η δύναμη της αρμονίας . Μέσα από αυτήν την δύναμη ξεπηδούσαν θεία συναισθήματα, που σιγά ,σιγά άρχισαν να μορφοποιούνται ,και να ονομάζονται θεότητες .Αυτές ,μέσα από την ροή της δημιουργικής έκφρασης, άρχισαν να ερωτοτροπούν, και να γενούν και άλλες θεότητες . Έτσι στην έβδομη κορφή του όρους Ανθηράτ, γεννήθηκε από τον χρόνο και την αγάπη, ο θεός του ερωτά.
Είχε την γλύκα για καρδιά, και όπλο του ένα τόξο, που με αυτό έπρεπε να στοχεύει με ακρίβεια στις καρδιές των υπαρκτών όντων .Περνώντας τα με μαεστρία από τον θάνατο στην ανάσταση για να νιώθουν ύψιστα συναισθήματα .Μα η ιστορία του δεν ήταν εύκολη, καθώς, το κάθε χάρισμα έχει και εύθηνη.
Ο έρωτας από μικρός, έπρεπε να μάθει να στοχεύει σωστά .
Στο όρος Ανθηράτ υπήρχε η κοιλάδα του Μαραμπό, και οι γονείς του τον άφησαν εκεί από μικρό, ώστε να βρει
Το δικό του μέρος της αρμονίας.
Χωρίς καθοδήγηση, να βρει την δικιά του διαδρομή .
Το μωρό , γιατί μωρό ήταν ακόμα ,έδειξε ενδιαφέρων για ένα δέντρο, και μπουσουλώντας πήγε εκεί ,πέρασε το βέλος του στην χορδή ,την τέντωσε για πρώτη φορά , σημάδεψε ,και το άφησε να φύγει από το τόξο του ...
Το κόκκινο βέλος του, διέσχισε τον ουρανό, τρύπησε τον χρόνο, πέρασε μέσα από την καρδιά της αγάπης ,και καρφώθηκε στην γη .
Εκεί, σε αυτό το δέντρο, πέρασε τα πρώτα χρόνια του , εκεί έσπασε την πρώτη χορδή, και από τους καρπούς αυτού του δέντρου ,τράφηκε ώστε να δυναμώσει και να μπορέσει να εκτελέσει το έργο του . Όσο όμως περνούσε ο καιρός ,οι θεότητες πολλαπλασιάζονταν ,και άρχισαν να διεκδικούν η μια από την άλλη, διαταράσσοντας την δύναμη της αρμονίας.
Ανίκανες να μοιραστούν, ή να προσφέρουν στην τελειομανία τους, άρχισαν να δολοπλοκούν με τα κατώτερα.
Έτσι, αποφάσισαν να αγοράσουν τον κόσμο της φθοράς, όσο θα προχωρούσε η εποχή οι επόμενες θεότητες θα αναθρέφονταν από την φθορά και τον ξεπεσμό καταλήγοντας σε ημίθεους και με τον καιρό, θνητούς.
Παράλληλα, ο πόλεμος για την ανωτερότητα ,θα κρατούσε.
Η κατάσταση δεν πήγε όμως όπως οι θεότητες είχαν αποφασίσει, από την μια στον κόσμο της φθοράς οι επόμενες γενιές χάνανε με τεχνάσματα ιδιότητες, από την άλλη η αρμονία διαταράχτηκε από τον πόλεμο, αποφασίζοντας σαν γέννα των πραγμάτων να εκλείψει , και να περάσει στα αόρατα
Έτσι ,την στιγμή που η φθορά επικράτησε ,και οι πρώτοι άνθρωποι εμφανίστηκαν, ο ερωτάς σήκωσε το φιλτραρισμένο βέλος του, που πέρασε από την καρδιά της αγάπης, άλειψε και τα υπόλοιπα βέλη με αυτό, και πέρασε στα αόρατα, μαζί με τις άλλες θεότητες προσφέροντας μια ολική δόνηση στο σύμπαν .
Ήταν η στιγμή που η γη άλλαξε, και οι πρώτοι άνθρωποι εμφανίσθηκαν άρχισαν με τον καιρό να φτάνουν προς το βουνό, μέσα από την εξέλιξη κάπου το χείλια διακόσα π.χ. κατοίκησαν την πεδιάδα Μαραμπό που πια είχε αλλάξει όνομα, και ανέπτυξαν πολιτισμικές δραστηριότητες. Πολλές γενιές πέρασαν ξέγνοιαστες και ερωτικές στιγμές κάτω από κείνο το αιωνόβιο δέντρο, και οι γέννες τους τράφηκαν με τους καρπούς του , ενώ άλλα ζευγάρια ανέβαιναν στις κορυφές του για να μπορούν να κοιτούν από κει τα αστέρια .
Και προχωρώντας, στον χρόνο αφήνοντας κραυγές αγάπης , χυμούς ηδονής και φλογισμένες στιγμές , ξεκλείδωσαν ένα μυστικό αρμονίας και κέρδισαν από αυτό ,ένα δώρο, την μελωδία της μουσικής .
Παρόλα αυτά , τα πράγματα δεν είχαν εξομαλυνθεί, τα κατώτερα συνεχίζοντας την συμφωνία σβήνανε οποιαδήποτε πληροφορία από τον προηγούμενο κόσμο και έτσι ,συναντώντας η μια δράση την άλλη ,οδήγησαν τους ξυλοκόπους στο δέντρο με σκοπό να φτιάξουν μουσικά όργανα .
Η ξυλεία ήταν πλούσια ,έτσι φτιάχτηκαν από αυτήν ένα πιάνο , μια κιθάρα , ένα κοντραμπάσο μια φυσαρμόνικα , μερικά κρουστά , βιολί , και άλλα .Όλα τους .
Διασκορπισμένα στον χορό της εποχής , σε διαφορετικούς δρόμους
Ποτισμένα από τον τρόπο του έρωτα και τη θαλπωρή της αγάπης.
Ζήσαν πολλές ερωτικές καταστάσεις και αγγίγματα .
απέκτησαν μάλιστα από την διαδρομή τους άλλη μια ιδιότητα .
να περνάν στα αόρατα όποτε θέλουν ,και να εμφανίζονται στην ζωή του καθένα , όταν αυτά επιθυμούν .
Όσο για τις χορδές που άφησε εκεί ο έρωτας; πέρασαν ,έχοντας τον τρόπο τους και αυτές, στα όργανα .
Έτσι , αν παίζεις μουσική , το να ρωτήσεις το ξύλο από που προέρχεται ...Από ποιο δάσος , είναι πολύ καλό, έχει σίγουρα ,μια ιστορία να σου πει.
Όπως η παρακάτω ιστορία...

Όταν οι ξυλοκόποι πήγαν τα ξύλα στον έμπορο ,έξω από το βρεγμένο τζάμι του μαγαζιού του ,περνούσε μια τρυφερή και όμορφη κοπέλα ,φορώντας ένα μακρύ κομψό σωμών φόρεμα με τούλια και ένα καπέλο με μια λεπτή δαντελένια κορδέλα , ενώ οι στάλες της βροχής τόνιζαν το λευκό δέρμα της ,με τα ροδοκόκκινα μάγουλα.
Τράβηξε αμέσως το βλέμμα του έμπορου , ενώ την στιγμή που οι εργάτες ακούμπησαν κάτω τα ξύλα , τα βλέμμα τα τους συναντήθηκαν , και άκουσαν μέσα στην ψυχή τους τις πρώτες νότες της μελωδίας της ευτυχίας..
Ο έμπορος ήξερε , και η κοπέλα επίσης .
Μπήκε μέσα στο μαγαζί με πρόφαση την βροχή , συστήθηκε στον έμπορο και κοιτώντας τα ξύλα του είπε ότι σαν ξυλεία θα μπορούσαν να φτιάξουν πολύ όμορφα μουσικά όργανα
Αυτός της πρόσφερε μια κούπα αχνιστό καφέ χαμογελώντας της και την έβαλε να καθίσει δίπλα στο τζάκι
Η φλόγα φούντωσε ανάμεσα τους και ο έμπορος συμφώνησε να δώσει την ξυλεία στον οργανοποιό .
Τα ξυλά φύγαν από κει για τον οργανοποιό ,και το ζευγάρι λίγο αργότερα ερωτεύτηκε ,και ίσως , παντρεύτηκε.

Ο οργανοποιός της περιοχής, ήταν ένας πανέμορφος και χαρισματικός νέος κάπου στα εικοσιτέσσερα χρόνια Είχε αναλάβει το μαγαζί , και μάθει την τέχνη από τον πατέρα του.
Η ξυλεία είχε φτάσει έξω από το μαγαζί, και ενώ ετοίμαζε την πληρωμή, το αγοροκόριτσο της περιοχής ,ανέβηκε με ένα σάλτο πάνω στην φορτωμένη καρότσα
Μα , ότι ανεβαίνει πέφτει, έτσι πατώντας πάνω στον κορμό, και με μια απλή κίνηση του άλογου βρέθηκε φαρδιά πλατιά στο δρόμο .
Το αχ ! Της ξεσήκωσε την περιοχή και το άλογο αφήνιασε. Οι εργάτες του έμπορου πήγαν να της επιτεθούν , μα ο οργανοποιός τους σταμάτησε . Τους έδωσε τα λεφτά τους, και κάτι παραπάνω για να πιουν στην ταβέρνα και τους ευχαρίστησε λέγοντας τους πως δεν τους χρειαστεί, θα ξεφορτώσει μόνος του την ξυλεία, και να περάσουν το απόγευμα να πάρουν το κάρο .
Κοίταξε την φοβισμένη κοπέλα που είχε ματώσει στα γόνατα, της χαμογέλασε και την σήκωσε στα χέρια του για να την περιποιηθεί.
Την έβαλε να καθίσει σε μια αναπαυτική καρεκλά στην αυλή , έπιασε απαλά το πόδι της, την κοίταξε στα όμορφα μάτια της, χαμογέλασε ξανά ,και βάλθηκε να της καθαρίζει την πληγή .
Η κοπέλα ένοιωσε τεράστια αμηχανία και πρωτόγνωρα συναισθήματα, και ακριβώς εκείνη την στιγμή ένα κομμάτι από την ξυλεία έφυγε από το κάρο χτυπώντας απαλά τον οργανοποιό και σπρώχνοντας τον το πρόσωπο του βρέθηκε στο πλούσιο μπούστο του κοριτσιού .
Η απρόσμενη εξέλιξη δημιούργησε και στους δυο μια αίσθηση φόβου και αμηχανίας. Την στιγμή που το ξύλο ταλαντεύτηκε στην πλακόστρωτη αυλή η μια σάρκα σαν από ένστικτο ρούφηξε την άλλη, και άκουσαν και οι δυο για πρώτη φορά την μελωδία της ευτυχίας .
Από τότε ,πέρασαν πολλές νύχτες μαζί ,η κοπέλα τον βοηθούσε στο μαγαζί ,και όταν έφτιαξε και πούλησε τα όργανα, μπορεί και να παντρεύτηκαν.

Όσο για το τέλος που θεωρούμε στα πράγματα ;

Όταν φεύγουμε από την εικόνα

Σίγουροι για την καταστροφή .

Ή την νίκη μας .

Η σιωπή και το μυστικό .

Γυρνάν, και τα φροντίζουν.

Τα αναγεννούν .

Σαν φοίνικας .








ΕΠΙΛΟΓΟΣ




Όταν το δέντρο κόπηκε , η αγάπη έτρεξε από πάνω του και έχυσε ποτάμια δάκρια Από αυτά γονιμοποιήθηκε ένας καρπός από το δέντρο και στην θέση του φύτρωσε η συνέχεια .
Με τον καιρό και τα χρόνια το δέντρο θέριεψε
μπορείς να βρεις αραχτό από κάτω του κάποιον να δοκιμάζει τον ολόγιομο καρπό του
και αν τον κοιτάξεις στα μάτια ;
τότε θα δεις
πως είναι άνθρωπος της αγάπης.

Και έτσι .

Ήρθε ο καιρός.

Που
τέλειωσα .
























Η .












Σειρά σου .





















Είμαι και τρένο καμιά φορά .

Δευτέρα

Των γραφών τα Άγραφα


Το πτώμα, σηκώθηκε νωρίς το πρωί ,και άνοιξε την πόρτα αφήνοντας στο πόμολο τρία δάχτυλα .
-Γαμώτο είπε . δύσκολη μέρα
Περπάτησε στο Χολ και έφτασε στην εξώπορτα .
Αποφάσισε να μην το ρισκάρει , έτσι, έδεσε σε ένα σπάγκο το βαρίδι που είχαν στο σπίτι για να χτυπάν τα κρέατα ,και την άλλη μεριά στο πόμολο της εξώπορτας και το άφησε να πέσει απότομα.

ΓΡΑΝΓΚ!

Η πόρτα άνοιξε, και αυτό χαμογελώντας χαιρέκακα βγήκε στο δρόμο . Στάθηκε στην στάση, και περίμενε το λεωφορείο ακουμπώντας απαλά το σιδερό .Καθώς ξεχάστηκε ακούμπησε πιο βαριά, και ένοιωσε το μπράτσο του να ανοίγει . Δεν το ένοιαξε και πολύ, τα νεύρα του είχαν νεκρωθεί εδώ και καιρό και δεν ένιωθε , αλλά, όπως και να το κάνεις, δε το χάρηκε κιόλας .
Το λεωφορείο σταμάτησε μπροστά του ,και με απαλές κινήσεις ανέβηκε πάνω του και πιάστηκε από την χειρολαβή .Έβαλε το άλλο χέρι στην τσέπη, και το λεωφορείο ξεκίνησε ξαφνικά αναγκάζοντας τον να το βγάλει απότομα και να αφήσει τον παράμεσο στο λερωμένο τζιν παντελόνι .
-Σκατά γαμώτο είπε
Και οι γύρω επιβάτες τον κοίταξαν με κάποια περιφρόνηση . Ένα παιδάκι κρατώντας από το χέρι την μαμά του και τρώγοντας με το άλλο γλειφιτζούρι τον έδειξε και είπε ...
-Κοίτα μαμά αυτός μυρίζει άσχημα.
Το πτώμα, έκανε έναν σαρκαστικό μορφασμό ξέροντας πως κάποια στιγμή όλοι θα βρισκόντουσαν εκεί που είναι και με την σύσπαση στου προσώπου του, η μύτη ξεκόλλησε και έπεσε στο πάτωμα. Το πτώμα και οι επιβάτες κοίταξαν με απορία, και μια έγκυος σηκώθηκε για να του παραχωρήσει τη θέση της.
Αυτός ,την κοίταξε με τα διαπεραστικά του μάτια ,και έτσι αυτή ανακάθισε ισιώνοντας την φούστα της και λικνίζοντας απαλά το σώμα της . Δεν υπήρχε μέλλον σε αυτό τον κόσμο το ξέρε, αυτά είναι επινοήσεις του ανθρώπου .
Χα ! Αυτά μπορεί να επινοήσει ο άνθρωπος που είναι ένας κόκκος στο άπειρο, φαντάσου τι μπορεί να επινοήσει το σύνολο που έφτιαξε αυτόν το κόκκο.
Χα χα άρχισε να γελάει με την σκέψη της, το πτώμα που την κοίταγε γέλασε και αυτό με αποτέλεσμα να ξεκολλήσει η κάτω σιαγώνα, αναγκάζοντας το σε ένα μορφασμό που τους έκανε και τους δυο να γελάνε πιο δυνατά , ενώ μια εύσωμη κυρία μην αντέχοντας την μυρωδιά και την ζέστη άρχισε να κουνά νευρικά την βεντάλια της. Το πτώμα την κοίταξε και αυτή, μαγνητισμένη από το βλέμμα του άρχισε να την κουνάει ήρεμα .
Κοίταξε από την άλλη , στο πίσω παράθυρο έφτανε στην στάση που έπρεπε να κατέβει. Πάτησε με τον αντίχειρα το κουμπί, και με το που άναψε το κόκκινο φως ένοιωσε τον αντίχειρα του να ξεκολλάει.
Κατέβηκε με προσοχή, και κατευθύνθηκε προς την δουλειά του .
μπήκε στο γραφείο του –ευτυχώς οι πόρτες ήταν ανοιχτές – και κάθισε μπρος τον υπολογιστή του .
Πάτησε με το παπούτσι το κουτί του υπολογιστή να ανοίξει, και περίμενε την οθόνη να ανάψει .
να πάρει το κομπιούτερ ξεκινάει με ctrl. alt .del. σκέφτηκε ...
Δοκίμασε να χρησιμοποιήσει το μικρό δαχτυλάκι με τον αντίχειρα, αλλά με το που ακούμπησε στο πληκτρολόγιο το μικρό δαχτυλάκι έσπασε, και αυτός έκατσε να κοιτά απορημένος .
Δοκίμασε όλους τους τρόπους που μπορούσε να σκεφτεί, αλλά δεν γινόταν τίποτα .
Δεν μπορούσε να ανοίξει τον υπολογιστή . Σε λίγο ο διευθυντής μπήκε μέσα ,τον είδε που καθόταν μπροστά στον υπολογιστή, και διαμαρτυρήθηκε...
-Τι ακόμα ;Δέκα παρά τέταρτο και εσύ δε δουλεύεις ; Άντε τι κάθεσαι ;
Το πτώμα πήγε να μιλήσει ,αλλά με την κίνηση η κάτω σιαγώνα ξεκόλλησε ακόμα περισσότερο και έμεινε να κοιτάει εμβρόντητο .
-Αααα ! Είσαι και αυθάδης, απολύεσαι !Πήγαινε να πάρεις την απόλυση σου ...
Το πτώμα ,σηκώθηκε απότομα από την θέση του ακούγοντας το κρακ του αγκώνα του, και τσαντισμένο όπως ήταν, το τέντωσε απότομα βλέποντας το να ξεκολλάει και να πέφτει σερνόμενο στο πάτωμα .
Παρόλα αυτά δεν έχασε καιρό , πήγε στο ταμεία και πήρε τα λεφτά του ।


Αισθάνθηκε ανακούφιση


Επιτέλους.


Είχε τα χρήματα για την κηδεία του .